Review in Ambientblog

June 30, 2019    esc.rec.64, Press

Matthijs Kouw – The Great Image Has No Form
Review by Peter van Cooten in Ambientblog:

Esc.rec. is a Dutch boutique label and platform for ‘adventurous music’. Its output is diverse, often with a strong relation to art projects, and – indeed – the best way to describe it is ‘adventurous’. Though some of their releases could be defined as ambient music, most are more ‘adventurous’ (duh) than that  – ‘experimental’ is a better description. Which is why you’ll only find a small fragment of their output mentioned here. Which obviously does nót mean the other releases are not worth checking out too!

Matthijs Kouw‘s The Great Image Has No Form may very well be their most minimal ambient release to date. Kouw is a Dutch experimental musician ‘exploring the relationship between movement and stasis – combining long-form drone with elements from acousmatic music, noise and microsound’. He does so on his solo work (often as MVK), but he also explores extreme minimalist drones in collaboration with Radboud Mens.

The Great Image Has No Form was inspired by Kouw‘s visit to the Wudang Mountains in China in 2007, where he studied Chinese meditation and martial arts as a result of his long-time interest in Daoism. “Daoism teaches us that the foundational cannot be named and identified, but rather has to be experienced firsthand”. This is perfectly captured by the five pieces on this album, ranging between 5 and 17 minutes, dwelling in the unnamed space of complex drones – the kind of sounds for which you need a certain detached state of mind to fully appreciate them.

It is ‘minimalist’ music, but these are nót minimalist drones: there’s a lot happening in the deceptively static sound field which is constantly moving and shifting. “The drones slowly coalesce, evolve, and morph into metastable structures that linger on, only to slowly evaporate and dissolve into the undifferentiated.”

The album comes in a stunningly beautiful foldout sleeve with artwork by Xia Gui, a Chinese landscape painter of the Song Dynasty who lived from 1195-1224. The beauty of this image is somewhat contradictory to the album title… The Tao that can be named is not the real Tao. Interesting enough to reflect upon while listening to Matthijs Kouw‘s sonification of the principles of Daoism.

Review in Vital Weekly

June 11, 2019    esc.rec.64, Press

Matthijs Kouw – The Great Image Has No Form
Review by Frans de Waard in Vital Weekly:

It is quite a surprise to see Esc.rec. releasing something like a physical object. It’s not what they do a lot, unfortunately. They surely have faith in Matthijs Kouw. I must have said it before, and I  say it again: I know Kouw from way, way back, when I was working in the office of a record company and he was this young man, armed with a laptop, showing me stuff that he did with sound that looked and sounded like someone who knew what he was doing. I think we even shared a ‘stage’ on one of those long afternoons of free laptop improvisation. Later on, he moved out of sight but since some two years, he’s back and actively releasing music. His partner in crime is Radboud Mens, with whom he has an ongoing relationship exploring drones from modular synthesizers (Kouw) and long-string instruments (Mens). Here we have Kouw in solo mode and the cover lists no instruments or sound sources; just the five titles, that Jos Smolders did the mastering for and the artwork is credited to Xia Gui. I understand from information from the man himself that this CD is made with guitar and e-bow, which in turn has been manipulated with software and that there is no modular synthesizer used here.

In 2007 Kouw went to the Wudang Mountains in China to study meditation and martial arts and that is what inspired this album, along with his interest in Daoism. According to the press release, “Daoism teaches us that the foundational cannot be named and identified, but rather has to be experienced first hand. This album is an invitation to the listener to dwell in this space of the unnameable and the mysterious, and to embrace it wholeheartedly”, and listening to this music it is very easy to see how that works out in the music Kouw produces. The D-word is obvious, just as A for ambient. The drones Kouw produces have that all immersive character that good drone music should have, regardless if you play this very loud, or very quiet, if you care to devote all your attention to it, or play as some background music. I tried it all and it works on all of those levels. One’s attention is of course drawn to different aspects of the work. I preferred a sort of medium volume, which allows for all the sounds to be heard, with that fine, rich amount of detail, but without forcing itself too much upon your ears. It is not easy to single out any field recordings in this music, so we have to take his word for it that they are in there. The music becomes a fine physical presence in my living room, without taking over my complete environment. When I put up the volume there is a fine layer of mild distortion pressing through the music, which is fine, but for me a bit too much, and when it’s too soft the details are not there enough for my taste. It is all  together a very refined album of drones, of ambient music and with that right amount of roughness around the edges to make sure it does not become some new age meditation music. This is an excellent release. (FdW)

Review in De Subjectivisten

June 3, 2019    esc.rec.64, Press

Matthijs Kouw – The Great Image Has No Form
Review by Jan Willem Broek in De Subjectivisten:

Matthijs Kouw weet, zo blijkt wel, net als bijvoorbeeld Machinefabriek kwantiteit ook aan kwaliteit te koppelen. Na diverse recente releases brengt hij onder zijn eigen naam de cd The Great Image Has No Form uit op het avontuurlijke label esc.rec uit Deventer. Kouw heeft naast andere artiesten als Orphax al vaker bewezen dat drone muziek geen simpele vorm van repetitieve muziek is, maar een subtiele kunstvorm waarin wel degelijk plek is voor verandering en emoties. Het vergt soms enkel wat meer inspanning en zitvlees om dit te ontwaren, maar dan heb je gelijk ook veel. Een histoloog ziet ook niets zonder microscoop, terwijl er zoveel waar te nemen valt. Precies zo moet je ook naar dit plaatje kijken of nu ja luisteren. Zet het volume hoog of een goede koptelefoon op en je weet werkelijk niet wat je meemaakt. Subtiele details, die op minimalistische doch contemplatieve en schilderachtige wijze gebracht worden, waaruit zoveel melancholische emoties naar boven komen drijven. Het is een bij de strot grijpend prachtalbum geworden!

Review in Louder Than War

May 31, 2019    esc.rec.64, Press

Matthijs Kouw – The Great Image Has No Form
Review by Richard Foster on Louder Than War:

In this feverish, identity-bludgeoned, algorithm-driven world, it’s more than refreshing to hear work driven by pure process. Work where the listener can grasp for their own form of understanding, however fleeting. It’s liberating.

This is the chance we are given with The Great Image Has No Form by Matthijs Kouw; a mammoth, very inclusive four-track essay in human reflection; inspired by Kouw’s interest in Daoism and his visit to China’s Wudang mountains, where he studied Chinese meditation and martial arts.

Musically the record begins by dragging up memories of that other great sonic barrage balloon, T-Dream’s Zeit. In fact some of more noticeable sonic forays on opening track ‘The Dao is Achieved Through Discipline’, give a strong impression of Froese’s gang in action. If we descend to the astral plane, we can maybe also draw comparison to stuff on Type or Kranky; Anjou’s recent work springs to mind.

Drones are what we get, and then some. But, unlike many other records in this field there is a strong sense of movement, or physicality; of ideas actively formulating as the work progresses. I suppose this is how we are meant to hear Kouw’s experiences of the Chinese landscape. There are plenty of switches and changes of course that go hand in hand with this impression. For example there is a noticeable ramping up of pressure and hardening of the sonic palette during ‘Immersed in the Roar of Crickets on Approaching the Temple’. Was this linked to a particular memory of a (solitary) decision taken in real life? It certainly feels so.

Unsurprisingly perhaps, given the story behind the making of this release, there’s a quiet sort of individual romanticism at play. Tracks like ‘But To Whom Will They Be Told?’ and the glorious ‘Sword Practice’ evoke great feeling – even if gradually. This “human” element to the work reminds me of the approach of another great contemporary Dutch electronic artist, Martin Comes.

Over all The Great Image Has No Form is a very refreshing, even invigorating listen. In fact it’s rare to be compelled to write in a feverish state of excitement about an hour or so of drone music inspired by Daoism, but there you have it.

Matthijs Kouw – The Great Image Has No Form

May 27, 2019    esc.rec.64, Releases

Title: The Great Image Has No Form
Artist: Matthijs Kouw
Available formats: Limited Edition CD & Download
Catalog#: esc.rec.64

Order, download & listen via Bandcamp

This release is also available via many other download and streaming channels, like Spotify, iTunes, etc. Check this Spotify playlist for many more Esc.rec. releases on Spotify.

Tracklisting

01 The Dao Is Achieved Through Discipline (8.52)
02 The Being-within-form Is The Mother Of The Myriad Things (7.23)
03 Immersed In The Roar Of Crickets Upon Approaching The Temple Where Sifu Lives (13.20)
04 But To Whom Will They Be Told? (4.54)
05 Sword Practice (16.34)

Credits

All music by Matthijs Kouw
Mastered by Jos Smolders
Artwork by Xia Gui
Design by Harco Rutgers

Press release

“The structure being so large, in order for an impression leading towards a possible overview, the participant, of necessity must encounter the limits of what they are able to hold in front of themselves. In doing so, a sort of ’stretching’ must take place, and with it, a kind of ‘friction’, which provides the energy necessary for Work, on a small scale.” – Andrew McKenzie

On this album, Matthijs Kouw presents pensive and melancholic drone-driven music driven by his long-time interest in Daoism and inspired by his visit to the Wudang mountains in China in 2007, where he studied Chinese meditation and martial arts.

Much like the Chinese landscape painting that provides the artwork for this release, the drones on The Great Image Has No Form slowly coalesce, evolve, and morph into metastable structures that linger on, only to slowly evaporate and dissolve into the undifferentiated.

Daoism teaches us that the foundational cannot be named and identified, but rather has to be experienced firsthand. This album is an invitation to the listener to dwell in this space of the unnamable and the mysterious, and to embrace it wholeheartedly.

Reviews

Check some reviews of this release overhere.

Review on Yeah I Know It Sucks

April 11, 2019    NEW013, Press

Various Artists – NEW 13
Review by KN on Yeah I Know It Sucks:

It’s always nice to hear the latest electronische waar, a heavily curated compilation in which new and upcoming talent in the electronica field from the Dutch provinces of Overijssel and Gelderland presents itself in all their might and glory. For the episode with the lucky number 13 we again are given a really nice diversity of artists and their best available tracks to show. Please excuse me if I put on my serious hat over here, I want to support the new generation of music makers and not instantly scare them away by our normal day freaky writings. ??

It all starts very slow and relaxed, which is a formidable surprise to my ears. Sometimes it’s instant bangers, but this is the kind of material that feels perfect to hear late at night, when out in the car, or just chilling in a relaxed position. Bastian Benjamin and Lucinate fit together in this kind of vibe. With a lush yet not in your face vocal by ‘may bby’ the track by Bastian Benjamin feels like its made to be one for in the lounge. It still keeps an high tech electric sound, which Lucinate seems to have shoved kindly more to the back, probably in order to create something that feels like a jazzy ‘gentle people’ kind of work, it’s really pleasant, also featuring incoherent singing to add a bit to the warmth of it all. It wouldn’t be the first thing in mind if i would think of electronic music, but hey; it’s too nice to complain!

The ambient zone is still kept up in place when mkk?.µ’s ??i??i? comes out to play. Obvious kudos to the artist and its font choice. You could clearly here that the artist had been dabbling in the vaporwave world, it is nice and slow, has tiny blips of sampled fragments and than with its 2 minutes runtime – its gone and over with. It’s a nice listen, but also quite forgettable. Maybe we have to wait for an entire album in this style to carve it into our heads how nicely chilled it all is! Would love to hear a full length of this kind of material…

Frisceaux & Charlotte Schwartz’s Seoul Arrival is the first one that has the familiar 4 x 4 beat going on, but it is really cool. It has this nicely world music kind of vibe, with a cute sample on repeat that will take us on a trip to south Korea in which we seemingly get a pleasant warm welcome. I really love how it is cutely decorated with simple, yet solid baselines and a sweet electronic melody. It keeps the Asian touch all over it, which I thought was pleasantly respectful and all round complimentary. No culture barbaric act at all, but a nice melting pot of ancient and new. More than nice in my book!

Love Witch by Zarbi Zibou has that dutch happy hardcore feel integrated with a chill out joyful vibe to create a friendly, funny, happy and imaginative track that will make people happy wherever it will play out to do its thing. A nice example of cut and paste, unexpected togetherness and sampled madness that feels innovative and family friendly. To me personally its the one that will stay with me and i want to visit again. Good music with a sense of humor and making the most out of the medium that is electronic fuckery.

The track by Rajas Void Minus named SKRAD was of a similar category as ??i??i?, you just have to hear much more of it to completely get into it and love it as it probably is intended. 2 minutes and 30 seconds is just too little to soak into this kind of material, it’s utterly vague but I could just imagine where this will all be heading and going. Really hope to hear a full album by this artist as I’m sure that it would be an mind blowing psychedelic experience of some kind! For now it’s a little muffled piece with probably a screwed up tuba, crackles, a bit of noise… yes, more please!

Hijmer’s Stray took quite some time to get up to volume, going for that kind of fade in that your mother had warned you for. But it must be said, it was worth the wait. The music has all the things synth lovers will be in awe for. Nice sounds, creating a nicely balanced atmosphere between dark and light. Nothing to say anything negative about, a perfect piece that lays nicely in the ears.

For the first time on this compilation we hear some native Dutch, brought by NOPP with the track named ‘Niet Alleen’. It’s an interesting piece, an animated pop ambient work with an theatrical execution. It made me think for the most part of a kind lullaby that was friendly for children, until the voice gets a little glitched up at the end. That might be a bit freaky for the youngsters, although, maybe not!

I’m aware that not everyone has the same music taste, but fusus – Juno 0’s my cup of tea. It feels like a classic anthem on one of those prehistoric synthesizer albums, but all spiced up and modern. It has all these nice round bass sounds, energetic melody and a rhythm that pulsates on for the most part – only to make some neat space in the middle section for a wonderful buildup towards the classic ‘drop’. It’s a very melodic piece that feels like it’s performed by robots playing steel drums; it is sunny, happy and will aim to make you feel good inside.

Somehow I had expected it to happen, but the longest track (all the way at the end) seems to have gone full abstract ambient style. Which is of course pleasant to say the least, yet with its full on 7 minutes i couldn’t help thinking that it could have donated some extra space for a bit more of Rajas Void and mkk?.µ.. But i guess they probably just made the mistake by sending in short tunes to the organizers of NEW. But putting that thought aside, the music here done by ‘Invisible Ralf’ for sure honors the track’s title named ‘Momentum’. It feels like a work in which time stands still and yet we get nicely floated towards the silence that the end of this compilation will give when its all done and over with. Again, its really nice music and even with the grand offer of 7 minutes of it – i feel it would be best to release an entire full length of this artist aswell, it’s the only way to fully be soaked into these worlds and get the whole impression of what they are doing and what they are all about.

Highlights to me where artists who managed to get themselves loud and clear in a single track. Like fusus, Hijmer, Zarbi Zibou, NOPP and Frisceaux & Charlotte Schwartz, but who knows whats gonna happen in the long run.. Cant wait to hear what all these talents will come up with next! Hopefully some more music!

Various Artists – NEW 13

April 4, 2019    NEW013, Releases

Title: NEW 13
Artist: Various Artists
Available formats: Free download
Catalog#: NEW013

Download & listen via Bandcamp
Listen via Spotify
Download & listen via iTunes
Download & listen via Free Music Archive

Tracklisting

01 Bastian Benjamin – Follow Me (feat. may bby)
02 Lucinate – Only Alone
03 mkki.µ – DRiFFi
04 Frisceaux & Charlotte Schwartz – Seoul Arrival
05 Zarbi Zibou – Love Witch
06 Rajas Void Minus – SKRAD
07 Hijmer – Stray
08 NOPP – Niet Alleen
09 fusus – Juno
10 Invisible Ralf – Momentum

Credits

Design by Studio Wonder
Mastering by Fonofactory
View the Creative Commons License (BY/NC/ND) that applies to this work.

Press release

The 2019 selection for Nieuwe Electronische Waar 13, the most important talent development project for electronic music in the Eastern part of The Netherlands. A fine selection of ten of this year’s most promising new production talents will be coached in producing tracks, perfoming live and business matters concerning a career in music. Nieuwe Electronische Waar also releases a compilation album, proudly presenting the best new electronic music from the Dutch provinces of Overijssel and Gelderland. 

This year’s selection consists of Bastian Benjamin (Deventer), Lucinate (Nijmegen), (Deventer), mkk?.µ (Deventer), Frisceaux & Charlotte Schwartz (Arnhem), Zarbi Zibou (Deventer), Rajas Void Minus (Nijmegen), Hijmer (Nijmegen), NOPP (Deventer/Wageningen), fusus (Twello/Deventer) and Invisible Ralf (Nijmegen). 

All participants are offered a diverse, broad and personal development program, supported by partners and coaches from the Dutch dance music scene. The acts will be assisted in producing and finishing their tracks, mastering music and other technical challenges. Participants focusing on live performance are linked to bookers and/or managers. 

The Nieuwe Electronische Waar program also brings participants to network events such as Dance Fair, Muzikantendag, the Amsterdam Dance Event and other events. As part of Nieuw Electronische Waar, a compilation album is released including tracks by each of the ten participants. This compilation is available as a free download, on all relevant streaming channels and is promoted towards the international dance music industry. 

Partners 
Nieuwe Electronische Waar is a joint project of music clubs Burgerweeshuis Deventer, Doornroosje Nijmegen and production company De Nieuwe Oost | pop, in cooperation with venues, festivals and associated partners from the Gelderland and Overijssel provinces, including Hedon Zwolle, Gigant Apeldoorn, Metropool Hengelo, Luxor Live Arnhem, Studio Wonder, Esc.rec., Wendbaar, ArtEZ conservatorium and MediaMusic, Extrapool Nijmegen, Booster Festival, De Perifeer Deventer, Koek FM, Valkhof Festival, 8Bahn, Green Vibrations, Deciliters, Metro Kollektief, 3voor12 Overijssel & 3voor12 Gelderland. 

Reviews

Check some reviews of this release overhere.

Review in Gonzo (circus)

November 7, 2018    esc.rec.58, Press

Warm Stranger – Burning Ghost Triptych
Review by Peter Vercauteren in Gonzo Circus magazine:

Achter een tot de verbeelding sprekende hoes, schuilt een nevenactiviteit van saxofonist James Annesley, die gewoonlijk eerder in jazzmiddens vertoeft. Niets van dat alles op deze digitale triptiek, die bij nader inzien uit vier delen bestaat. Annesley graaft in een verzameling gevonden voorwerpen, en verwerkt de klankbronnen tot loops. We horen onder andere verweerde cassettes met muziekflarden en spookstemmen van afgedankte antwoordapparaten. Natuurlijk mag ook het degenererende geritsel van de originele dragers niet ontbreken. Deze handelwijze doet onmiddelijk aan Fossil Aerosol Mining Project denken, maar toch zijn er enkele opmerkelijke verschillen. Zo voegt de warme vreemdeling aan elk van de drie tracks die naar ‘Burning Ghost’ verwijzen, analoge drumklanken toe. In combinatie met het doorgedreven gebruik van loops, wordt op die manier een toegankelijk ritmisch (dansbaar zelfs) album in elkaar gezet. Hierdoor wordt de sfeer op slag luchtiger en minder melancholisch dan bij het eerder genoemde grote voorbeeld. Dus ook wie destijds de meer (wikt zijn woorden) gestructureerde nummers van pakweg Negativland (ooit plunderden ze autowrakken op zoek naar achtergelaten cassettes) kon appreciëren, zal aan dit digitale album veel plezier beleven. Tijdens het ingetogen vierde nummer ‘Neu’, mag een geestverschijning piano spelen tegen een achtergrond van geruis en natuurelementen, en zo komt de lange treurneus van Fossil Aerosol Mining Project toch nog om het hoekje kijken. (pv)

Jorg – Dukkha

November 5, 2018    esc.rec.63, Releases

Title: Dukkha
Artist: Jorg
Available formats: Download
Catalog#: esc.rec.63

Download & listen via Bandcamp

This release is also available via many other download and streaming channels, like Spotify, iTunes, etc. Check this Spotify playlist for many more Esc.rec. releases on Spotify.

Tracklisting

01 Not (0.46)
02 Pretpark (4.02)
03 To Say (2.14)
04 John (3.32)
05 Angel Wallpaper (2.18)
06 Q (2.15)
07 Tape Monday (3.24)
08 No Beats (2.29)

Credits

Music: Jorg
Master: Sander Haakman
Cover: Harco Rutgers

Press release

‘Dukkha’ is a new mini album by Jorg (producer, DJ, record label owner of Lomechanik fame) and it is perhaps his most personal album to date. In addition to all kinds of processed samples, his field recordings are the starting point for the compositions.

For the ‘Pretpark’ (Amusement Park) track, for example, only the recordings made by Jorg in the Salaeoku sculpture garden in Nong Khai (Thailand) were used. One of the buildings had a gong with a distorted sound that Jorg could not keep away from. With the manipulated sound sources and recorded samples from the park Jorg creates his own world. In the track ‘John’ a train passes by during a lonely walk in the mountains of Sri Lanka. In ‘Tape Monday’ we hear an air alarm (in a small hamlet somewhere in the Netherlands) which often gives him an undefined melancholy feeling. It is the first Monday of the month, there is a threat in the air:

Thoughts like ghosts
wander through your body
Nerves give chase
like an amusement park

Are you coming?

Reviews

Check some reviews of this release overhere.

Review in Gonzo (circus)

October 25, 2018    esc.rec.57, esc.rec.58, Press

Julian Winter – Cutting Rooms
Warm Stranger – Burning Ghost Triptych
Review by Robert Muis in Gonzo Circus:

De Duitse artiest Julian Winter lijkt op ‘Cutting Rooms’ een spelletje met de luisteraar te willen spelen. Alsof hij heeft rondgeneusd in de montagekamer (cutting room) van een filmarchief, er wat losse stukken geluidsband van de vloer en uit hoeken van de ruimte heeft verzameld, om die te verwerken in negen nummers. Rara, van welke films hoor je nu een fragment? Winter heeft het goed gedaan: vaak zijn de dialoogfragmenten gegroepeerd tot ‘het onderwerp’ van een nummer. Hij bouwt de nummers op met percussie (van zowel drums als gebruiksvoorwerpen), een batterij aan gitaren en synthesizerklanken en effecten uit de computer, waar de samples uit (oude) films worden ingebed. Er zijn bijdragen collega’s, zoals Dorothé Ru op klarinet en Moritz Linkop trombone. Het gebruik van de dialoog-samples werkt verschillend: in ‘Comprime’ klinken ze als poëtische spoken word, in ‘Weihnacht’ zet Winter de samples ritmisch in. Fraai is het contrast tussen het mellow, jazzy sfeertje van ‘Journey’ (met trompet en gitaar), dat botst met de stemsamples die kalm vertellen over een wreed politieoptreden. Over het algemeen klinkt ‘Cutting Rooms’ luchtig, met een vrolijk huppelend deuntje of een aangenaam lounge-achtige sfeer. Een vakkundig gemaakt album, maar indrukwekkender vind ik het eveneens bij Esc.rec verschenen ‘Burning Ghost Triptych’ van Warm Stranger, alias van de Australische elektronicamuzikant James Annesley. Zoals de titel suggereert zijn de eerste drie nummers van (de vier op) het album een afrekening met de (psychische) geesten die een mens kunnen kwellen. De basis van de nummers zijn loops van oude cassettes en schellak platen, wat een hoop kraak en ruis betekent. Dit vult Warm Stranger aan met analoge drums en digitale bewerkingen. De percussie is dwingend, venijnig. De muzikant stapelt en verweeft de loops tot ritmische patronen of dichte texturen. Met daarbij ook nog losse terugkerende klanken, fluitende tonen en stemsamples creëert hij een akoestisch oerwoud: donker, licht onheilspellend en onontkoombaar. In het derde deel, ‘Burning Ghost Dance’, vormen handgeklap en een Oriëntaals aandoend snaarriffje de geluste basis. Ook hier weer die venijnige, echoënde klap, wisselende hoge en lage tonen en geratel en gekraak, waarin de trilogie eindigt. Daarop volgt nog ‘Neu’, dat in techniek niet afwijkt maar waarbij voor- en achtergrond lijken omgekeerd. Percussie galmt hier vanuit een verte, terwijl nabij een ratelen als van regen op een harde ondergrond klinkt. Na de prachtige duiveluitdrijving een relatief rustige (berustende) afsluiter van dit alleszins sfeervolle, enigszins donkere album.

Review in Nieuwe Noten

September 23, 2018    esc.rec.61, esc.rec.62, Press

Various Artists – Off Track
Jeroen Diepenmaat – 26032017 25062017 29102017 28012018
Review by Ben Taffijn in Nieuwe Noten:

Een Cd box van de uit Deventer afkomstige Jeroen Diepenmaat, uitgegeven door Esc.Rec, leent zich uitstekend voor een discussie over wat muziek nu eigenlijk is. Op de vier schijven horen we evenzoveel weergaven van geluidswandelingen in Keizersrande bij Deventer. Diepenmaat registreerde in vier seizoenen van de lente van 2017 tot de winter van 2017 / 2018 met een groep mede wandelaars en met behulp van twee microfoons omgevingsgeluiden. In een alleen via Bandcamp te beluisteren en aan te schaffen serie downloads gaan we nog een stap verder. Diepenmaat bood namelijk aan een elftal musici zijn materiaal als basis voor hun stukken.

Wordt het hier pas muziek? Feitelijk gezien natuurlijk wel. Op ‘26032017’, ‘25062017’, ‘29102017’ en ‘28012018’ vinden we immers louter omgevingsgeluid. En wat daarbij het meest opvalt is dat het nooit stil is in Nederland. In de verte voorbij razende auto’s vormen de basis van iedere track, evenals het geluid van de wind. Daarnaast horen we vogels, gestommel en de pratende mede wandelaars die Van Diepenmaat op zijn tochten vergezelden. Er hoest iemand een paar keer, iemand anders lacht, het klinkt allemaal weinig spectaculair maar gek genoeg is het niet saai.

Die vreemde samenhang van cultuur en natuur vormt de kracht van deze opnames. Wat zich daarbij vooral aan je opdringt is hoe dominant de mens aanwezig is en de natuur steeds verder naar de marge dringt. De vogels die worden overstemt door zo’n luid knallende motor op ‘25062017’ vormen hiervoor het beste bewijs, evenals de geluiden die we horen in het laatste stuk van ‘28012018’, is het gebied veranderd in een bouwplaats? Verder klinkt dit deel, opgenomen in de winter, natuurlijk vooral kaal, de vogels zijn gevlogen en wat overblijft is het verkeer en de wind. Maar goed, los van dit feit rijst de vraag of dit muziek is? Nogmaals feitelijk natuurlijk niet, maar tegelijkertijd hebben deze opnames, uit hun context gerukt, wel iets poëtisch en verworden de geluiden tot een nieuwe harmonie.

De elf musici die de handschoen oppakten om Diepenmaat’s opnames tot een nieuwe compositie te verwerken, maken het geheel zeker tot muziek en doen dat natuurlijk allemaal op geheel eigen wijze. BMB.con dat het spits mag afbijten noemt de composite heel toepasselijk ‘Situatie A12? en licht met name de verkeersgeluiden eruit met een drone van razende auto’s tot gevolg. Les Horribles Travailleurs zoomt eveneens in op de menselijke aanwezigheid door de bouwgeluiden uit de laatste track als basis te gebruiken voor de wat spookachtige compositie ‘Keizersrande 1’, en weet ook in de de delen ‘2’ tot en met ‘4’ de spanning erin te houden. Francisco López, één van de grote namen in dit genre, brengt Diepenmaat’s materiaal terug tot de essentie. Al klinkt zijn ‘Untitled#361’ opvallend luid en doordringend, iets wat we van López niet echt gewend zijn. Met name het hectische, pregnante ritme dat hij met de geluiden bouwt valt op, alsof hij de menselijke maat, zo sterk aanwezig in deze opnames, nog verder wil uitvergroten. Machinefabriek, het alias van Rutger Zuydervelt, gebruikt het geluid van de wind voor zijn compositie ‘Rafelrande’. Dit is minimalisme ten top. Nlus levert met ‘Whether it is a walk in the?.?.?.’ de meest verrassende bijdrage door de stemmen van de mede wandelaars op een dansbaar ritme te mixen. Ook de bijdrage van Gluid, het alias van Bram van den Oever, is een bijzondere. Ook hier speelt ritme een grote rol en geeft het geluid van een sopraan een klassiek tintje aan ‘Inbetween’.

Diepenmaat leverde met zijn ‘Keizersrande’ project een alleszins interessante set opnames af en input voor een aantal zeer verrassende en gevarieerde composities. Veel meer valt er niet te wensen.

Review in Gonzo (circus)

September 9, 2018    esc.rec.61, esc.rec.62, Press, Sediment

Various Artists – Off Track
Jeroen Diepenmaat – 26032017 25062017 29102017 28012018
Review by Peter Vercauteren in Gonzo Circus magazine:

Tussen maart 2017 en januari 2018 organiseerde kunstenaar Jeroen Diepenmaat vier geluidswandelingen in het Nederlandse Keizersrande (Deventer). Met twee microfoons werden de omgevingsgeluiden opgezogen. Uitgesmeerd over vier cd’s van een twintigtal minuten, en bij elkaar gehouden in een kartonnen doosje, horen we niet zoveel verschil met de illustere straatgeluiden die onder een alias werden uitgebracht door Whitehouse (‘Bradford red Light District’, 1981) of The Haters (‘Walking To And From A Haters Performance’, 1986), ook al vertrekt Diepenmaat met mensvriendelijkere bedoelingen. Vooral het gedreun van verkeer bepaalt de sfeer, net als het typische ruisgeluid van een microfoon die wind vangt. Ook het gezelschap van Diepenmaat is merkbaar gelukkiger dan dat in de geciteerde voorbeelden: als we Nederlandse stemmen opvangen, lijken ze enthousiast, geïnteresseerd en vooral vrolijk lachend. Toch voelen we ons als (ahem) muziekliefhebber ook een beetje bekocht wanneer we met dit soort conceptuele releases kennis maken. En laat ons eerlijk zijn: de kans dat we ooit spontaan wandeling ‘28012018’ nog eens zullen opzetten is vrij klein. Gelukkig is er de bonusdownload ‘Off Track’: diverse artiesten plunderen op hun beurt de veldopnames van Diepenmaat om er nieuwe tracks mee te creëren. De variatie die daarbij tentoongespreid wordt valt ons beter in de smaak. Sommigen (BMB Con) versterken de ruis tot noise, terwijl bijvoorbeeld Gluid voor welgekomen melodieuze momenten (een gemanipuleerde stem) en zelfs beats zorgt. Dat Francisco López de natuur induikt, mag geen verrassing zijn, maar de opvallend luide (voor zijn doen tenminste) manier waarop hij dat doet, is dat zeker wel. Andere bekende namen als Machinefabriek of Staplerfahrer gebruiken loops, maar blijven teleurstellend dicht bij het origineel. Nlus werkt met beats, en levert de komische noot: het lijkt alsof de gesamplede wandelaars hun evenwicht dreigen te verliezen. Het hele pakket heeft zeker momenten van glorie, maar dat hier meer in zat blijft het overheersende gevoel. Buiten horen we hoe een BMW-motor het opneemt tegen de wind, een geagiteerde ekster, krekels, en spelende kinderen. We besluiten om het niet op te nemen. (pv)

Review in Vital Weekly

September 5, 2018    esc.rec.61, esc.rec.62, Press, Sediment

Various Artists – Off Track
Jeroen Diepenmaat – 26032017 25062017 29102017 28012018
Review by Howard D Stelzer in Vital Weekly:

This fascinating boxset is the end-product of four “sound walks” led by Jeroen Diepenmaat outside of Deventer, The Netherlands. Diepenmaat is known for his investigations of format and media, creating cut-up collaged flexi-discs and record objects, tape loops and manipulated cassette players. For this project, however, he took a fairly straightforward “acoustic ecology” approach as he led groups of listeners on four walks through Keirzersrande (one walk per season) with two directional microphones. Afterwards, he gave the participants a CD of what was recorded on the walk. The four CDs in this set collect all four documents of the sound walks. While the four CDs have a documentary quality to them, Diepenmaat invited artists to compose new work out of his collected field recordings and made those new pieces available as a download from the Esc. Records Bandcamp page, essentially producing a fifth CD to complement the four physical ones.

I have not yet been to the part of the Netherlands where these walks took place, so I came to this sonic experience with no more information than what came out of my speakers. With good headphones on, there is a persistent sense of space across these discs. The content is quotidian: the cries of birds, the low rumble of cars (with their telltale doppler signature), passing airplanes, occasional wind blast, moving water, and people coughing, talking and laughing. Diepenmaat makes no attempt to disguise the sources or force any composerly drama on his material, which over the course of each disc has the effect for me of observing an environment along with him, perhaps walking in the group and looking/listening over his shoulder. My favorite tracks were the most abstract ones; on the second disc, the fourth track seems to capture a motor spinning or some repetitive, manmade sound whose source isn’t so readily recognizable. I also enjoyed the third disc, which contains the most static pieces of the set, with vast expanses of empty space and not a lot happening. All six of the tracks are quite similar in content and density, making it most suitable as ambience to blend in with a listener’s environment. The fourth disc begins with a fantastic jolt of technology, as the artist’s recorder seems to be cutting in and out. After two tracks that are similar to disc 3, the final piece of the set finds something like metal being shifted around a workspace, bashing together with a force and colour absent from what came previously. Again, the fizzle of Diepenmaat’s recorder makes his authorial presence felt.

The four discs of the set have a rawness to them, which I assume is what was intended. Diepenmaat’s decision to give his sounds over to composers, then, is interesting. It takes him out of the “acoustic ecology” zone, allowing a diverse bunch of people from different backgrounds to take the sound walks farther afield. Again, my favorite tracks are the ones that took them the farthest. People like Michael Ridge, Staplerfahrer, podL and BMB Con. are relatively conservative with the material, keeping intact the general sound-world of wind, birds, and passing cars while lightly imposing their own structures. Teleferick, on the other hand, somehow came up with a lovely little lullaby for acoustic bass and cello (and perhaps other things I don’t recognize), though its relationship to the source is obscure. Gluid (aka Bram van den Oever) similarly strays far from the idyllic landscape with operatic wordless vocals and upbeat ambient pulse. Francisco Lopez brings a dramatic edge (as he does), distilling low tones and metallic percussion into a foreground shriek. Similarly bold is Machinefabriek’s take, which pulls tonal hum out of the white-noise. Nlus somehow finds thundering beats and vocal tics amid Diepenmaat’s blank landscapes, transforming the walk through nature into woofer-shaking dance tune. Vehikel also finds a heavy beat among the field recordings (perhaps from the final track of the fourth disc?), a slow pummel augmented by shearing-metal filigree. Les Horribles Travailleurs are somewhere in the middle, preserving the sound walks’ elements while teasing out drones and tonal events. (HS)

Review in Gonzo (circus) magazine

July 30, 2018    esc.rec.59, Press

Jeroen Diepenmaat – Tak
Review by Peter Vercauteren in Gonzo (circus):

In de afdeling Kunstwerken Die Lawaai Maken zijn we bijzonder gecharmeerd door ‘Tak’ van installatiebouwer en tekenaar Jeroen Diepenmaat. Deze installatie bestaat uit boomtakken die fijn geslepen, gefixeerd en geprepareerd worden zodat ze, met behulp van een contactmicrofoon, als pick-upnaald voor draaitafels gebruikt kunnen fungeren. Muziek is trouwens de rode draad in de kunst van Diepenmaat; de man maakt ook tekeningen gebaseerd op singeltjes, schildert partituren, enzovoort. Ook cassettes en platen duiken vaak als grondmateriaal in zijn werk op. Voor ‘Tak’ kiest hij voor vinyl van onder andere Griekse volksmuziek en The Mormon Tabernacle Choir. De aard van het gebruikte afspeelmateriaal zorgt natuurlijk voor enige vervorming, maar we moeten toegeven dat die puntige houtsoorten prima klinken. Omdat er met loops gewerkt wordt en soms ook geëxperimenteerd wordt met afspeelsnelheid (78 toeren) van het bronmateriaal, komt de luisterervaring heel dicht in de buurt van de vroegste vinylmanipulaties van artiesten als Robert Turman en Boyd Rice/NON. Wat ‘Tak’ wel uniek maakt, is het feit dat de meditatieve loops ook van klankkleur veranderen: je hoort de taknaald letterlijk slijten, en het geluid degenereren, terwijl je luistert. Deze originele experimenten zijn verkrijgbaar als download, maar het conceptuele summum is natuurlijk de tastbare versie: een echte tak met als uiteinde een USB-stick, die bovendien vier uur bonusmateriaal bevat.

Review in A Closer Listen

July 9, 2018    esc.rec.61, esc.rec.62, Press

Various Artists – Off Track
Jeroen Diepenmaat – 26032017 25062017 29102017 28012018
Review by Richard Allen in A Closer Listen:

Off Track is another unique release for Esc.rec., a label that continues to innovate through imagination.  As a sonic document, a manipulation of the sonic document, and a manipulation of the manipulation, it offers layers of interpretation that mimic the activity of the human mind.  The presentation ~ four discs and a digital file ~ is a generous souvenir as well as a celebration.

The starting point for the release is a series of sonic walks led by Jeroen Diepenmaat, each approximately 20 minutes in sonic duration (although we suspect that these days were longer in full).  These walks took place at Keizersrande in the Netherlands, and at the end of each event, the attendees received a CD of the sounds, now collected in this set.  These are not, as one might suspect, mere recordings of walks around a lovely area, but segments meant to emphasize one cluster of sounds or another.  For the most part, obvious human intrusion is absent, although in the final piece of the first disc one person coughs, another laughs and someone throws a stone in the water.  More typically the recordings reflect the contrast between the immediate environment of water, wind, bird and the outlying environment of tourist and transport.  While listening, one is tempted to make one’s own local recordings, an idea that Diepenmaat would certainly support.  Those of us who take daily walks have become attuned to our sonic environments and look forward to certain sounds, whether they be the lapping of waves or the greeting of familiar neighbors and dogs.  Keizersrande tends to be peaceful, although occasionally a plane disrupts the sonic field (disc two, track three), an all-too common occurrence that has become the bane of field recordists everywhere.  Construction drone also plays a role, on the same disc battling with birdsong; and on the closing piece of the fourth disc, humans rattle about, completely disrupting the reverie.

What to do with all this sonic material?  Diepenmaat lends a subtle compositional hand to some of these pieces, then turns the reins over to a host of friends for reinterpretation.  This is the basis of the digital file, whose contents range from light reflection to heavy refraction.  BNB con. lends such a light hand to “Situatie A12” that one barely recognizes it as a soundscape; its form becomes evident as it unfurls, the light wind chimes at the end a beautiful touch.  Les Horribles Travailleurs contribute four pieces, each with a discernible framework, drawing from the fields of drone and industrial music to create fascinating developments on Diepenmaat’s themes.  These act as impressions of impressions, like memories revisited and revived.  Along with Machinefabriek (also present on this compilation), Les Horribles Travailleurs performed live at the album launch, making each new version a fish story in which the fish just keeps getting bigger and bigger.  Teleferick amplifies disembodied dialogue and adds strings and bass; Nlus imposes heavy drums and loops, eventually dispensing with the field recordings altogether.  Operatic tones make Gluid‘s “Inbetween” the set’s most musically accessible piece, while francisco lópez‘ “untitled#361” travels the largest amount of dynamic distance.

This rich collection is a demonstration not only of sound, but of sonic memory.  Long before recording was invented, people heard tempos in the trees and notes in brooks.  We now have the technology to amplify such associations.  While the album title implies that either place or process is off track, the end result is to return us to the path.

Review in Opduvel

June 29, 2018    esc.rec.59, esc.rec.61, esc.rec.62, Press

Various Artists – Off Track
Jeroen Diepenmaat – 26032017 25062017 29102017 28012018
Review by Gert Derkx in Opduvel:

De uit Deventer afkomstige Jeroen Diepenmaat maakt zowel een visuele als auditieve kunstwerken. Hij maakt onder meer sculpturen, installaties, tekeningen en collages. Als geluidskunstenaar heeft hij al de nodige bijzondere en originele projecten gemaakt. Denk daarbij bijvoorbeeld aan het knippen en plakken van flexidisc plaatjes, waarna de geschonden producten de klanken voortbrengen. Of aan Tak, waarbij Diepenmaat takken zodanig slijpt dat met de punt een vinylschijf kan worden afgespeeld. Die punt slijt natuurlijk en hetzelfde geldt voor het vinyl, maar dat maakt deel uit van het geluidsproces.

Keizersrande is een gebied, grenzend aan de IJssel, nabij Deventer en Diepenveen. Diepenmaat organiseerde het afgelopen jaar vier geluidswandelingen in dat gebied. Een beperkt aantal mensen mocht er deelgenoot van zijn en kreeg het resultaat direct op cd mee naar huis. Die vier schijfjes zijn in beperkte oplage nu verkrijgbaar als 4cd-box, waarbij de cd’s zijn gestoken in een handgemaakte kartonnen verpakking.

Met twee richtmicrofoons heeft Diepenmaat de geluiden in Keizersrande gemaakt. Die geluiden betreffen natuurlijk de natuur: het ruisen van de wind en het klotsen van water zijn bijvoorbeeld makkelijk als zodanig te herkennen. Maar de menselijke invloed wordt niet verdoezeld: de aanwezigen praten soms, of er wordt gekucht of gehoest. Daardoor ontstaat een waarheidsgetrouw geluidsbeeld van wat zich voordeed tijdens de wandelingen.

Dat levert op de vier schijfjes, die in lengte variëren van achttien tot drieëntwintig minuten, niet alleen interessante maar ook buitengewoon boeiende luisterervaringen doordat de schoonheid van alledaagse geluiden, waar je normaliter achteloos aan voorbij gaat of die je gewoon niet hoort, wordt benadrukt. In elk geluid schuilt muziek, zo blijkt maar weer.

Bij de box is een download gevoegd van Off Track, waarop elf muzikanten met de op de vier schijfjes vastgelegde geluiden als bronmateriaal aan de slag gaan. Ieder creëert op basis van Diepenmaats werk zijn eigen muziek. Dan blijken de geluiden als zij worden bewerkt, als wordt ingegrepen in de natuurlijke context, een functie te vervullen als field recordings, zoals wel vaker gebeurd bij ambient-muzikanten. De bewerkingen van de muzikanten geven de door Diepenmaat opgenomen geluiden een nieuwe dimensie. Soms heeft de nieuwe muziek zich behoorlijk losgezongen van de oorspronkelijke omgeving, maar in andere gevallen bevindt die zich auditief nog steeds duidelijk in Keizersrande en zijn de toevoegingen van de muzikant ingepast in die omgeving.

Zo vormen in ‘Rough Sound Walk Loops’ van Michael Ridge de natuurlijke geluiden niet alleen de basis maar bepalen zij de sound. Ridge manipuleert de geluiden niet zozeer, maar selecteert en voegt samen. Ook in Staplerfahrer’s ‘Keizersrande (Four Track Trail Mix)’ blijven de oorspronkelijke geluidsopnamen prominent aanwezig. Machinefabriek (Rutger Zuidervelt) creëert echter volledig zijn eigen (in het eerste gedeelte zware en donkere) geluidslandschap, waarin de natuurgeluiden wel terug te vinden zijn maar de elektronica de boventoon voert. Veel minder ambient is de muziek van Nlus, die een heus drumstel aan de geluiden toevoegt, waardoor zijn ‘Whether it is a walk in the…’, dat ook erg elektronisch klinkt, van ritme wordt voorzien.

Les Horribles Travailleurs (Max Kuiper) heeft bronnen uit alle vier de wandelingen gebruikt voor ‘Keizersrande 1’ tot en met ‘Keizersrande 4’. Hij is dus vier keer vertegenwoordigd op Off Track en wellicht is hij degene die de meest treffende symbiose tussen de veldopnamen en de eigen inbreng teweegbrengt. Kuiper maakt zijn muziek met analoge taperecorders en hij is dus zelf een verzamelaar van geluiden. Op twee stukken wordt hij bijgestaan door Anja Kreysing. Vermelding verdient ook de manier waarop Gluid de elektronische geluiden en field recordings prachtig combineert met een vrouwelijke zangstem.

Maar eigenlijk verdient iedere track op deze verzameling apart aandacht, want er zijn geen zwakke plekken te vinden op Off Track, dat een buitengewoon spannende collectie muziek bevat, naast die van de genoemde artiesten van BMB con., Teleferick, podL, francisco lópez en Vehikel. Het bronmateriaal blijkt een vruchtbare voedingsbodem voor de verschillende muzikanten om daarmee hun eigen muziek te creëren.

Daarnaast zijn de oorspronkelijke geluiden – aanwezig aan de oppervlakte of in de diepte – zodanig sterk, dat ondanks de verschillende muzikale invalshoeken een coherent album ontstaat. Het is aan te raden om eerst de vier cd’s te beluisteren en daarna het verzamelalbum (dat niet apart verkrijgbaar is), maar ook op zichzelf staand komen beide uitgaven goed tot hun recht. Het gaat hier niet om zomaar een bedacht project of een interessant experiment, maar om verbazingwekkend mooie muziek.

Review in Ambientblog

June 22, 2018    esc.rec.59, esc.rec.61, esc.rec.62, Press

Jeroen Diepenmaat – Tak
Various Artists – Off Track
Jeroen Diepenmaat – 26032017 25062017 29102017 28012018
Review by PvC in Ambientblog:

Esc.rec. (best pronounced loud) is a highly conceptual label. A ‘platform for adventurous music’, where many releases take the form of a cross-media art project – sometimes even in editions of ONE (in which case the price reflects its status of an art object instead of a simple CD-release).

Tak, a Jeroen Diepenmaat project released earlier this year, is a great example: different vinyl releases (Deuter, greek folk music, Mormon Tabernacle Choir) recorded when played with wooden (bamboo and reed) ‘needles’ that slowly damage the original records and thus produce a deteriorating repetitive pattern. That, in itself is conceptual enough, but on top of that the recordings of this art installation was offered as a USB stick fitted in a branch (with an additional 4 hour bonus track). Try storing thát somewhere in your vinyl or CD collection!!

Off Track – a new Jeroen Diepenmaat and Esc.rec. project – is part of a 4CD-collection of (four) soundwalks that were conducted by Jeroen Diepenmaat in and around Keizersrande, just outside Deventer (NL). Walks were organised in different seasons (march, june, october 2017, and january 2018), and a composition from the location-recordings was created in real-time. The lucky few attending the soundwalks received a recording of it afterwards. These four walks are now collected in this limited-edition (74) handmade box. Each of the CD’s titled with the date of the soundwalk: 26032017, 25062017, 29102017 and 28012018.

As you’d expect, these are purely environmental recordings, documenting the Keizersrande area in Holland (sometimes also demonstrating that it is hard to find a spot in Holland where you can nót hear human impact).

But this  collection gets a completely different dimension from the additional bonus compilation download called Off Track (not on CD and – unfortunately – not available separately), on which the soundwalk recordings are used to create remixes by different artists. Artists include some more or less familiar names such as Machinefabriek, Francisco López, Teleferick, Gluid, BMB con., podL, Michael Ridge, Nlus, Vehikel and Staplerfahrer, and Les Horribles Travailleur contributing 4 tracks, one for each different walk.

By re-arranging and filtering the source material and adding electronics, the new tracks become an alternate reality of electro-acoustic sounds. Changing the original recordings in this way teaches us never to take any environmental sound for granted. It also guarantees that you will probably hear something completely different the next time you’ll visit Keizersrande, near Deventer.

Various Artists – Off Track

June 21, 2018    esc.rec.62, Releases, Sediment

Title: Off Track
Artist: Various Artists
Available formats: Download
Catalog#: esc.rec.62, sediment.7
Download (includes bonus album!) & listen via Bandcamp

This release is also available via many other download and streaming channels, like Spotify, iTunes, etc. Check this Spotify playlist for many more Esc.rec. releases on Spotify.

As a bonus (only via Bandcamp) this download includes a download of the original recordings of the four soundwalks conducted by Jeroen Diepenmaat, which were used as source material for this compilation and were released as a limited 4CD box.

Tracklisting

01 BMB con. – Situatie A12 (3.52)
02 Les Horribles Travailleurs – Keizersrande 1 (3.19)
03 Teleferick – Untitled (4.48)
04 podL – Momentenmengsel (7.17)
05 francisco lópez – untitled#361 (14.01)
06 Les Horribles Travailleurs – Keizersrande 2 (ft. Anja Kreysing) (7.14)
07 Michael Ridge – Rough Sound Walk Loops (6.10)
08 Machinefabriek – Rafelrande (5.44)
09 Nlus – Whether it is a walk in the… (6.10)
10 Les Horribles Travailleurs – Keizersrande 3 (4.20)
11 Gluid – Inbetween (5.28)
12 Vehikel – Unquantized Electric Fence (3.20)
13 Les Horribles Travailleurs – Keizersrande 4 (ft. Anja Kreysing) (3.38)
14 Staplerfahrer – Keizersrande (Four Track Trail Mix) (7.25)

Credits

Thanks to all artists involved!
Original field recordings source material: Jeroen Diepenmaat
Photography cover: Martin Knaapen
This is a project by Jeroen Diepenmaat, Kunstenlab, Foundation Keizersrande, Esc.rec. and De Perifeer.

Press release

During the past year, four soundwalks took place at Keizersrande, a beautiful area just outside Deventer (NL), under the inspiring guidance of sound artist Jeroen Diepenmaat. At various locations a composition was created based on sounds from the landscape, collected with two directional microphones.

Every season, a small audience could join the sound hunt. And after their walk they received the recordings of the landscape directly on CD. These CDs are now released in a very limited edition, issued as a 4 cd-box to make them available for fans who could not take part in the sound walks.

But that is not all! In addition to this physical box, a digital compilation is released simultaneously, with work by eleven artists who have used the recordings of the soundwalks as source material. This compilation is entitled ‘Off Track’.

Due to the varied processing of artists such as Francisco López, Machinefabriek, Les Horribles Travailleurs, Gluid, Michael Ridge, podL, Staplerfahrer, Teleferick, Vehikel, Nlus and BMB con., the original field recordings have gained a rich depth.

Working methods range from the use of various tape loops to various degrees of electronic manipulation and using the sound of an electric fence as an unstable metronome. From adding and layering new sounds and sources to staying really close to the original recordings. The end result is a broad variety of captivating tracks which all in their own way mirror different parts of the recorded sound walks.

The release is officially presented on June 21st, with live performances by Machinefabriek and Les Horribles Travailleurs, in De Perifeer and Kunstenlab.

Reviews

Check some reviews of this release overhere.

Jeroen Diepenmaat – 26032017 25062017 29102017 28012018

   esc.rec.61, Releases, Sediment




Title: 26032017 25062017 29102017 28012018
Artist: Jeroen Diepenmaat
Available formats: Limited edition 4CD box in combination with ‘Off Track’ download (catalog# esc.rec.62)
Catalog#: esc.rec.61 (+ esc.rec.62), sediment.7
Order & download via Bandcamp

This release is NOT available via other download and streaming channels, just Bandcamp. This 4CD box is also the source material for the tracks on the Off Track compilation, which is automatically included in this purchase as a download.

Credits

Recordings: Jeroen Diepenmaat
Design: Jeroen Diepenmaat & Harco Rutgers
This is a project by Jeroen Diepenmaat, Kunstenlab, Foundation Keizersrande, Esc.rec. and De Perifeer.

Press release

During the past year, four soundwalks took place at Keizersrande, a beautiful area just outside Deventer (NL), under the inspiring guidance of sound artist Jeroen Diepenmaat. At various locations a composition was created based on sounds from the landscape, collected with two directional microphones.

Every season, a small audience could join the sound hunt. And after their walk they received the recordings of the landscape directly on CD. These CDs are now released in a very limited edition, issued as a 4 cd-box to make them available for fans who could not take part in the sound walks.

But that is not all! In addition to this physical box, a digital compilation is released simultaneously, with work by eleven artists who have used the recordings of the soundwalks as source material. This compilation is entitled ‘Off Track’.

Due to the varied processing of artists such as Francisco López, Machinefabriek, Les Horribles Travailleurs, Gluid, Michael Ridge, podL, Staplerfahrer, Teleferick, Vehikel, Nlus and BMB con., the original field recordings have gained a rich depth.

Working methods range from the use of various tape loops to various degrees of electronic manipulation and using the sound of an electric fence as an unstable metronome. From adding and layering new sounds and sources to staying really close to the original recordings. The end result is a broad variety of captivating tracks which all in their own way mirror different parts of the recorded sound walks.

The release is officially presented on June 21st, with live performances by Machinefabriek and Les Horribles Travailleurs, in De Perifeer and Kunstenlab.

Jeroen Diepenmaat is a visual artist with a predilection for sound. In his work, consisting of drawings, sculptures, installations and performances, he explores the cutting edge between image and sound and the transition from one to the other.

Jeroen Diepenmaat’s work was shown a.o. in Museum voor Moderne Kunst in Arnhem (NL), Martha Museum in Herford (D), La Casa Encendida in Madrid (SP), Institute of Contemporary Art in Boston (USA), Montevideo – Dutch Institute for Media Art in Amsterdam (NL), Extrapool in Nijmegen (NL), Serralves in Porto (P), Boijmans van Beuningen in Rotterdam (NL).

Reviews

Check some reviews of this release overhere.